Opowieść zawsze idzie dalej niż zacne księgi biograficzne, księgi prawd zweryfikowanych z komputerową obojętnością.…

Nie sądzę, by po upływie tygodnia, miesiąca, może roku, wciąż ufał filmikowi ukazującemu spacer szarego kolosa w…

62, może 63 lata temu - w Paryżu trwała zima, padał śnieg – pewien finezyjny flâneur wrócił tuż przed świtem do…

I lekko, elegancko, z jasną ironią w oczach i dyskretnie uśmiechnięte, przybywają duchy na scenę pod żonglującym…

Teatroman z marmuru, uwieczniony w chwili odpoczynku od buksowania. Bez końca stoi na jednej nodze, bez końca patrzy w…

Nie zostało nic do dodania. Teraz już tylko kawusia, pączek, balkon, dziurka, ziewnięcie. A dalej - co po ziewnięciu…

Dieter Dengler, pan całkowicie zrównoważony, staje przed drzwiami swego domu w hrabstwie Marin na północ od San…

Żegluje kamera, faluje, podpływa pod ślady przeszłości, pod nosy tych, co bają o ciemno-jasnym życiu Marianne…

Powoli zatem, powoli, od ulicznej lampy, do ulicznej lampy, w rytmie mozolnego przekładańca: światło, mrok, światło,…

Raczej nie był szalonym teatromanem. Nie uczęszczał do tego dziwacznie wypukłego gmachu niedaleko jego norki. W ogóle…

Druga „Goplana” ruszy na ekranie, zaczną szukać swych twarzy pośród przeszłych twarzy, niegdysiejszych deserów,…

Rzecz jasna - padł trup. To było nieuchronne. Tak nieuchronne i tak długo wyczekiwane, iż zdawało się, że trup, co padł…

Nie wiem, jakie to były płótna, ale Beckett, przyglądając się im, naraz pojął, że oto potrafi wejść w dialog z…

Stuk-stuk, stuk-stuk. Cięcie. Zgrzyt zawiasów drzwi gabinetu, a wcześniej na klamce staruszka dłoń jak z pokrytego…

Gdy wczoraj po 19.00 siadłem za biurkiem, aby stary rozległy monolog czytać kolejny raz, wróciło moje zaskoczenie…

Oto wrócił już. Znów jest w Stratfordzie, koło się zamknęło. Miejsce końca okazało się być miejscem początku, odległą…

Teraz oklaski, oczywiście. Oklaski, oklaski bez końca. A gdy koniec ich jednak nastąpił – drugi wielki gość, Josif…

Wprawdzie nie byliśmy umówieni, lecz gdy powitały mnie jego zamknięte oczy, poczułem, że jestem za wcześnie. Zanim się…

Wraz z Herbertem i Tobiaszem sunął staruszek oceanem, wpierw prosto, a później, nurkując, coraz głębiej i głębiej, na…

Pokorny człowiek, który wiele lat strawił w nieogarnionym lesie cudzych słów, teraz, gdy na scenie Teatru Łaźnia Nowa…